Zin en onzin van "nastelbaarheid"

Je kunt het zo gek niet bedenken; alles moet nastelbaar zijn. Ook in en rondom de deur; van sluitpot tot sluitplaat, van scharnier tot sluitkommen Klinkt natuurlijk ideaal, een correctie is snel gepleegd, en tijd = geld... 

Maar waar blijven we met ons streven om een kwalitatief hoogwaardige constructie op te bouwen? Diverse nadelen kunnen genoemd worden:

  • Inbraakwerend is van groot belang is dat de sluitnaad minimaal is. Als hier ruimte wordt "weggegeven" door het nastellen gaat dit ten koste van de inbraakweerstand. 
  • Lucht- en waterdichtbouwen kunnen we vergeten. Op het moment dat er door het nastellen van de sluitkom meer ruimte wordt gegeven aan de deur, gaat dit ten koste van het functioneren van de kaderdichtingen. In een publicatie onder verantwoording van SHR wordt zelfs gesproken dat er al functieverlies optreedt bij een kromming van meer dan 2 mm!
  • Geen correctie van de deur aan de sluitzijde is een "vrijbrief" voor kromtrekken. Duidelijk zichtbaar is dat de deur aan de hangzijde veel minder vervormt, door de aanwezigheid van paumelles wordt eigenlijk een continue correctie gepleegd.

Oplossing bij enkele en dubbele deuren? Deurnaalden met Alprokon inloopopening!

  • Deurnaalden van Alprokon die in combinatie met een meerpuntssluiting worden geleverd zijn allen uitgevoerd met zogenaamde "trapezium vormige" inloopopeningen.
  • Op het punt waar de tegenoverliggende haakschoot de inloopopening indraait is deze net zo breed (13 mm) als de volledig te benutten ruimte in de meest voorkomende nastelbare sluitkommen! Bij het verder uitdraaien van de haak wordt deze heel geleidelijk naar "binnen" getrokken door de schuine zijde van de inloopopening. De deur wordt als het ware terug in positie gebracht, licht knevelend ten opzichte van de kaderdichting. Precies in de positie waar deze moet zijn. Als de deur zich in gesloten positie bevindt is de correctiemate vergelijkbaar met die van de scharnieren, gevolg: deur blijft rechter!